Citytrippen in Luik

Vurige stede vol verrassingen

21 fevrier 2019

Montagne de Bueren
© Petros Aristidou

Op de Place du Marché in Luik vind je een zaal die ‘Le Petit Paris’ heet - en dat is niet zo hoogmoedig als het klinkt. Met zijn weidse Maas in het midden van de stad, zijn uitgebreide aanbod aan interessante musea en zijn levendige historische centrum mag Luik er best zijn. Wij staken onze museumpas op zak en vertoefden een dag lang in de Vurige Stede.

Voor pendelaars betekent “Luik” wellicht spontaan de terminus van de noord-zuid spoorverbinding door Brussel die eindigt bij “Luik-Guillemins”. Maar wie “Luik-Guillemins” zegt zegt onvermijdelijk ook “Calatrava”. Nog vòòr je citytrip echt is begonnen is hij al begonnen met de overweldigende architectuur van Luiks grootste station, een ontwerp van de beroemde Catalaanse architect Santiago Calatrava.

Eenmaal richting centrum langs de statige Boulevard d’Avroy dringt de vraag zich op waar we eigenlijk het beste onze verkenningstocht door Luik beginnen, en het antwoord bevindt zich in het noorden van de stad, op de statige Place Saint-Lambert, of beter gezegd: onder dat plein. Want wie grondig te werk wil gaan moet beginnen bij het begin: bij de fundamenten van de stad en van de hele Luikse ‘beschaving’, zoals die te ontdekken valt in het Archeoforum van Luik. Het uiterst vriendelijke baliepersoneel reageert wat verrast om zo vroeg op de dag al een nieuwsgierige museumpashouder te ontvangen, maar we worden professioneel op weg gezet in het labyrint van trappen en gangetjes dat ons oog in oog zal brengen met de ondergrondse geschiedenis van de stad Luik, van de prehistorie tot vandaag.

Er wordt ons attent aangemaand om onze jas aan te houden, want het is inderdaad frisjes daar beneden, maar van wat we zien krijgen we het warm: unieke overblijfselen van een Romeinse villa, de fundamenten van verschillende kerken en kathedralen, allemaal aantrekkelijk uitgelicht en met de nodige historische duiding. Wanneer we later terug boven staan, vlakbij de Galeries Saint-Lambert, duizelt het ons even - en we kunnen nog net aan de verleiding weerstaan om snel even de aantrekkelijke winkels te gaan verkennen. Neen, shoppen is leuk, maar dat kunnen we elders ook doen - hier zijn we speciaal naartoe gekomen voor een kennismaking met de ziel van Luik!

En misschien zelfs met de ziel van de hele regio, voor een kennismaking met het Wallonië van vroeger en nu - en waar kunnen we die authentieke ervaring beter opdoen dan in het Museum van het Waalse Leven? We wandelen op goed geluk nog even langs het Justitiepaleis tot we, bijna en stoemelings botsen op het pleintje (de ‘Cour des Mineurs’) waar zich de ingang van het Museum van het Waalse Leven bevindt. De zuilengang rond de binnenplaats van dit voormalige Minderbroedersklooster is misschien wat misleidend: zijn we beland in zo’n oud en wat stoffig folkloristisch museum? We aarzelen, maar met onze museumpas is de toegang gratis, dus wat zou het? Eenmaal binnen blijken we onze vooroordelen te moeten herzien. De tentoonstellingsruimtes binnen in de oude kloosterarchitectuur zijn modern en hebben een frisse look.

We krijgen in dit museum zicht op de geschiedenis van ‘de Waal’ sinds de negentiende eeuw, aan de hand van vijf thema’s die onder meer ingaan op technologische revoluties, op de bepalende rituelen in een mensenleven (geboorte, huwelijk, dood, ...), op de dagdagelijkse gebruiksvoorwerpen en de kracht van reclame. Tenslotte stelt zich de vraag naar de toekomst van de regio, prachtig symbolisch vormgegeven in een kunstwerk van de Luikse artiest Jacques Charlier.

Jérôme Closset
© Jérôme Closset

Wanneer we het museum terug verlaten zijn we helemaal vervuld van dit indrukwekkende verhaal, maar eerlijk is eerlijk - we hebben er ook een beetje honger van gekregen. Vooraleer we echter aan de lunch kunnen, wacht ons nog een heuse uitdaging: de beklimming van de nabijgelegen Montagne de Bueren, een imposante negentiende-eeuwse trap die 374 treden telt en het historisch centrum van Luik verbindt met de resten van de citadel. “Het uitzicht maakt de inspanning de moeite waard!” zo beloven alle toeristenbrochures opgewekt, maar wij vloeken toch even wanneer we nog maar halverwege de beklimming onze lege maag écht voelen knorren. Meer kruipend dan stappend bereiken we de top, en we moeten het toegeven: de belofte over het uitzicht wordt vervuld… bovenaan de trap worden we beloond met een  magistraal uitzicht over de stad Luik en de glinsterende Maas.

Afdalen doen we in looppas want onze innerlijke mens schreeuwt nu luidkeels om voedsel. We zakken af naar de oevers - je kan er op bepaalde plekken inderdaad langs het water wandelen zoals langs de Seine - maar het doel van onze wandeling is toch vooral om ergens een portie van fameuze boulets à la liégeoise te scoren. Café Lequet, vlak aan de oevers van de Maas, zou een excellente plek zijn, werd ons ingefluisterd. Boulets sauce lapin… mmmm… maar wanneer we met het water in de mond aankomen bij de bewuste zaak, wacht ons een teleurstelling. Café Lequet is vandaag gesloten…  We nemen ons stellig voor terug te keren voor the real stuff, terwijl we intussen onze honger verbijten met een ordinaire sandwich.

Café Lequet
© Café Lequet

Nu we toch aan de oevers zijn krijgen we zin om over te steken en het stadsdeel te verkennen entre-meuse - in veel steden (zoals in Rome) staat het stadsdeel ‘aan de andere kant van de rivier’ garant voor een wat ruigere maar vaak ook authentieke sfeer. De wandeling aan de overzijde brengt ons onverwachts bij een museum waar we nog niet van gehoord hadden: het Aquarium-Muséum, gesitueerd in een imposant gebouw waar nog in gouden letters ‘Institut Zoologique’ op staat. We hebben toch onze museumpas op zak, dus waarom zouden we er niet even binnenwippen? Het museum blijkt over een indrukwekkende collectie zeefauna te beschikken, dood en levend, afkomstig uit alle continenten. Je zou uren kunnen dwalen tussend de meer dan vijftig aquaria met de meest wonderlijke species uit de zee, maar we realiseren ons dat de dag vordert en dat we nog niet eens de Cathédrale Saint-Paul hebben gezien - dus met spijt in het hart nemen we afscheid van de wonderlijke collectie zeedieren, onszelf nogmaals belovend om snel terug te keren.

We steken de Kennedybrug over en besluiten onszelf toe te staan even zonder GPS rond te dwalen in de gezellige straatjes en steegjes van het stadscentrum. Als vanzelf botsen we zo op de Cathédrale - die jammer genoeg voor ons in de steigers blijkt te staan. Niet getreurd, de charmante Place de la Cathédrale blijkt het ideale rustpunt voor een welverdiende café liégeois, na een dag vol wervelende indrukken. Straks zal het in slentergang teruggaan naar het station van Calatrava. Zo vurig zijn we intussen niet meer, maar wél erg tevreden met deze verrijkende citytrip naar Luik.

Sonia Wanson
© Sonia Wanson

148 musées

Dès maintenant, vous pouvez visiter tous les musées participants pendant un an. Pas une fois, mais aussi souvent que vous le souhaitez !

Découvrez tous les musées

264 expositions

Vous pouvez également visiter les expositions temporaires des musées participants gratuitement ou à un tarif fortement réduit.

Découvrez toutes les expositions

1 pass musées

Tout ceci avec seulement 1 pass. Achetez-le dans un de nos musées ou commandez-le ici. 

Commandez le pass