Onze Vrouw bezocht… Museum Dr. Guislain

Van de tentoonstelling Prikkels raakt u, geloof het of niet, volledig zen.

14 maart 2019

Onze Vrouw in Museum Dr. Guislain
© museumPASSmusées

In deze reeks krijgt u van ons een voorproefje op de expo's van het moment, kwestie van u alvast het water in de mond te brengen. Trek er vervolgens zelf op uit, mét uw museumpas uiteraard, want dan bezoekt u deze tentoonstellingen gewoon gratis. Zonder dank!

Het Museum Dr. Guislain is sowieso een van onze favoriete musea in Gent. Sterk verbonden aan het Psychiatrisch Centrum Dr. Guislain focust het museum op thema’s die te maken hebben met de menselijke kwetsbaarheid: in het verleden kenden tentoonstellingen rond Angst en Pijn grote successen bij een breed publiek. Ook met de tentoonstelling Prikkels - Tussen pijn en passie (nog tot 26 mei)  houdt het museum de vinger aan de pols. Steeds meer mensen raken in een wereld vol razendsnelle impulsen oververzadigd, en zoeken naar manieren om te ontsnappen aan die (vooral digitale) tsunami. Wij zetten onze smartphone even op vliegtuigstand en lieten ons prikkelen  - vooral dan door de bijzondere samenstelling van de expo én de rust in de museumzalen.

museumPASSmusées
© museumPASSmusées

Alleen al de wandeling van de parking naar de ingang, over de groene terreinen van het Psychiatrisch Centrum, is een verademing: de grasvelden liggen er fris bij in een helder lentezonnetje, hier en daar zitten bewoners buiten op bankjes te genieten van de warmte. Eenmaal binnen in het museum blijft dat gevoel van tijd (en tijdloosheid) aanhouden. De beide delen van de tentoonstelling zijn aan sober en rustig opgebouwd, met een beperkte aantal werken die doordacht staan opgesteld. Wanneer we de eerste zaal betreden stuiten we meteen op de metaforische setting die de hele expo zal aangehouden worden. Direct in het oog springen grote kartonnen verhuisdozen met daarop het bekende pictogrammetje voor ‘fragile’. Het lijkt een waarschuwing voor het feit dat ons brein een kwetsbaar orgaan is, dat maar een beperkt aantal prikkels kan verdragen.

Maar de enorme dozen kan je in sommige gevallen ook betreden, en zo ontmoeten we in een van de eerste dozen vier kinderen met een beperking die les volgen in het gewone onderwijs. De aangrijpende documentaire van Ellen Vermeulen die in de verhuisdoos verscholen zit toont op welke manier het inclusieve onderwijs tracht om te gaan met jonge leerlingen voor wie alleen al de aanwezigheid in de klas al ‘too much to cope’ is. Een hoofdtelefoon biedt in sommige gevallen uitkomst...

museumPASSmusées
© museumPASSmusées

Nog jonge slachtoffers van het fenomeen van overprikkeling zien we in de foto’s van jonge Chinese gameverslaafden die in een bikkelhard trainingskamp van hun virtuele drug proberen af te geraken. Zoals steeds kadert het Museum Dr. Guislain zijn thema ook historisch, want prikkels - of de vraag wat de grens is van wat we kunnen verdragen - zijn van alle tijden. De komst van de elektriciteit, de trein en zoveel andere uitvindingen gelinkt aan de industriële revolutie veroorzaakte ook in de negentiende eeuw al een information overload.

Struinend door de zalen komen we plots terecht in een intiem hoekje met daarin werk van Thierry De Cordier: het zijn tekeningen en schetsen voor zijn ‘Kapel van het niets’, een stilteruimte in het psychiatrisch centrum Sint-Norbertus in Duffel. Een witte, lege gapende ruimte zonder enige afleiding - was onze werkplek ook maar zo’n zee van rust! Of misschien zouden we in zo’n zee van leegte wel helemaal niets gedaan krijgen?  Aan het eind van de expo springt vooral het schijnbaar vrolijke polkadot-werkje van de Japanse kunstenaar Yayoi Kusama in het oog - schijnbaar vrolijk, want Kusama leed aan een angst voor de leegte, een horror vacui die haar ertoe bracht om schilderijen, sculpturen en ruimtes te vullen met polkadots. Sinds 1973 bouwt ze haar oeuvre uit vanuit een psychiatrisch ziekenhuis.

museumPASSmusées
© museumPASSmusées

In Prikkels gaat het niet alleen over de pijn van het gebrek aan rust, zo beseffen we, maar tegelijkertijd ook over onze hang naar connectie - want al vervloeken we onze smartphone, we zouden hem ook niet willen missen. Het werk van Michaël Borremans dat diende als affichebeeld lijkt een eenvoudige oplossing te bieden: afplakken die zintuigen, met een stukje yellow tape - drastische mannen, die kunstenaars. We stappen het museum buiten met de gedachte dat de grote zoektocht wellicht deze is naar de juiste balans: tussen connectie en isolatie, tussen ruis en stilte. Op de bankjes aan het museumcafé laten we alles nog wat bezinken. Het duurt nog zeker een volle vijf minuten voor we eraan denken onze smartphone weer aan te zetten. Vijf heerlijke minuten in de zon, zomaar voor ons alleen.

RV
© RV

148 musea

Je kan meteen elk van onze musea binnenwandelen voor een bezoek. Niet 1 keer, maar zo vaak je maar wil!

Ontdek alle musea

254 tentoonstellingen

Bovendien kan je ook gratis of voor een kleine meerprijs unieke tentoonstellingen bezoeken in onze musea.

Ontdek alle tentoonstellingen

1 museumpas

Dit alles met slechts 1 pas. Vraag ernaar in een van onze musea of bestel hem hier.

Bestel museumpas