Banu Cennetoğlu

Met right? toont Banu Cennetoğlu de artikelen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens als boeketten van gouden letterballonnen in de showroom van Kanal. Elke bundel vormt een van de 30 artikelen van de verklaring. Die kwam er op 10 december 1948, drie jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, op de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in Parijs, en beschrijft de fundamentele mensenrechten die wereldwijd beschermd zouden moeten worden. Met vertalingen in meer dan 500 talen groeide de verklaring uit tot een van de meest verspreide documenten ter wereld. Maar wat betekenen deze rechten nog, in een wereld die ze blijft uithollen en schenden?

Voor de opening van Kanal toont de kunstenaar, die in Istanbul woont, voor het eerst alle 30 artikelen samen. Dat gebeurt niet toevallig in Brussel, de thuisbasis van zowel de Europese instellingen als het NAVO-hoofdkwartier – organisaties die zeggen te waken over vrede en democratie.  
Dag na dag lopen de ballonnen leeg en verliezen ze hun glans. Geleidelijk vervormen de letters en dreigen ze te veranderen. Die vergankelijkheid onthult de kwetsbaarheid van mensenrechten: ze bestaan alleen zolang ze actief bevestigd, verdedigd en heruitgevonden worden. right? is tegelijk een ode én een waarschuwing dat mensenrechten nooit definitief verworven zijn.  
Banu Cennetoğlu onderzoekt hoe verhalen, data en documenten in de publieke ruimte circuleren en ons wereldbeeld bepalen.

Met right? toont Banu Cennetoğlu de artikelen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens als boeketten van gouden letterballonnen in de showroom van Kanal. Elke bundel vormt een van de 30 artikelen van de verklaring. Die kwam er op 10 december 1948, drie jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, op de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in Parijs, en beschrijft de fundamentele mensenrechten die wereldwijd beschermd zouden moeten worden. Met vertalingen in meer dan 500 talen groeide de verklaring uit tot een van de meest verspreide documenten ter wereld. Maar wat betekenen deze rechten nog, in een wereld die ze blijft uithollen en schenden?

Voor de opening van Kanal toont de kunstenaar, die in Istanbul woont, voor het eerst alle 30 artikelen samen. Dat gebeurt niet toevallig in Brussel, de thuisbasis van zowel de Europese instellingen als het NAVO-hoofdkwartier – organisaties die zeggen te waken over vrede en democratie.  
Dag na dag lopen de ballonnen le…