Charles Paulicevich. NOUS, la réserve

{Eén ticket voor alle tijdelijke tentoonstellingen die tegelijkertijd worden gepresenteerd}

Tussen 2019 en 2025 doorkruiste Charles Paulicevich diverse sectoren van de Belgische arbeiderswereld — fabrieken, steengroeven, bouwplaatsen, magazijnen — waarbij hij steun vond bij het vakbondsnetwerk van de FGTB om, één voor één, toegang tot de locaties te onderhandelen en de werkneemsters en werknemers te ontmoeten. Maar zijn project houdt niet op bij de fabriek. Bruiloften, doopfeesten, feesten, demonstraties: dezelfde gezichten, buiten de muren. Deze 130 beelden tonen de arbeidswereld zoals die is, zonder kunstgrepen of toegeeflijkheid. Waardige individuen, vaak onzichtbaar, zelden geteld, van wie de verbeeldingskracht toch hun omstandigheden overstijgt. Door hun opeenstapeling vormen deze beelden een document van onze tijd — en schetsen ze, impliciet, de horizon van een samenkomst.

De titel NOUS, la réserve doet denken aan de marxistische theorie van die onzichtbare reserve, die er altijd is, altijd in afwachting. Een arbeidskracht in afwachting, die het kapitalisme in stand houdt, klaar om te worden opgeroepen of afgewezen naargelang de economische getijden. Maar onder de lens van Charles Paulicevich komt het spookleger in opstand. Het is niet langer die anonieme stilte, die gezichtsloze menigte. Het wordt een collectief ‘Wij’, een gemeenschap van gezichten, lichamen en verhalen die zich verzet tegen onzichtbaarheid.

Een project van de «Centrale générale FGTB / Algemene Centrale ABVV» (ACCG)

Met deelname van de Agnès Varda-school.

{Eén ticket voor alle tijdelijke tentoonstellingen die tegelijkertijd worden gepresenteerd}

Tussen 2019 en 2025 doorkruiste Charles Paulicevich diverse sectoren van de Belgische arbeiderswereld — fabrieken, steengroeven, bouwplaatsen, magazijnen — waarbij hij steun vond bij het vakbondsnetwerk van de FGTB om, één voor één, toegang tot de locaties te onderhandelen en de werkneemsters en werknemers te ontmoeten. Maar zijn project houdt niet op bij de fabriek. Bruiloften, doopfeesten, feesten, demonstraties: dezelfde gezichten, buiten de muren. Deze 130 beelden tonen de arbeidswereld zoals die is, zonder kunstgrepen of toegeeflijkheid. Waardige individuen, vaak onzichtbaar, zelden geteld, van wie de verbeeldingskracht toch hun omstandigheden overstijgt. Door hun opeenstapeling vormen deze beelden een document van onze tijd — en schetsen ze, impliciet, de horizon van een samenkomst.

De titel NOUS, la réserve doet denken aan de marxistische theorie van die onzichtbare reserve, die er altijd…