Oude garde? Avant-garde!

Na de dolle jaren twintig dommelt de historische avant-garde in. Sommige avant-gardisten gaan weer stillevens schilderen, anderen staken hun artistieke arbeid zelfs helemaal. Het is pas wanneer na de Tweede Wereldoorlog een nieuwe generatie – een neo-avant-garde – interesse toont in de radicale experimenten van hun artistieke voorouders dat de oude garde uit haar slaap ontwaakt.

Oude garde? Avant-garde!

Oude garde? Avant-garde! laat zien hoe de herontdekking en herwaardering van het experiment het avant-gardistische vuur opnieuw aanwakkerde bij een generatie pioniers. Het was voor sommigen onder hen een verrassend weerzien. Want hoewel ze inmiddels tussen de zestig en zeventig jaar oud waren, herontdekten ze in de jaren 1955-1965 ook zichzelf.

Toch waren de reacties van de historische avant-gardisten op de neo-avant-garde heel uiteenlopend. Michel Seuphors triomfantelijke houding ten aanzien van de herwonnen aandacht voor abstracte kunst staat in schril contrast met de kritische houding die Paul Joostens bijvoorbeeld aannam. Om die diversiteit eer aan te doen presenteert deze archieftentoonstelling geen overkoepelend verhaal, maar acht parallelle verhalen die samen een tipje van de sluier oplichten over hoe de oude garde weer een avant-garde werd.

De tentoonstelling bevat werken van onder meer Paul van Ostaijen, Michel Seuphor, Paul Joostens, Jozef Peeters, René Guiette, Floris Jespers en ELT Mesens.

Oude garde? Avant-garde! is de eerste van drie archieftentoonstellingen waarin de naoorlogse doorwerking van Paul van Ostaijens kunsttheorie centraal staat. Deze tentoonstellingsreeks is een samenwerking tussen M HKA en Dynamiek!, een project van het Paul van Ostaijengenootschap.

Na de dolle jaren twintig dommelt de historische avant-garde in. Sommige avant-gardisten gaan weer stillevens schilderen, anderen staken hun artistieke arbeid zelfs helemaal. Het is pas wanneer na de Tweede Wereldoorlog een nieuwe generatie – een neo-avant-garde – interesse toont in de radicale experimenten van hun artistieke voorouders dat de oude garde uit haar slaap ontwaakt.

Oude garde? Avant-garde!

Oude garde? Avant-garde! laat zien hoe de herontdekking en herwaardering van het experiment het avant-gardistische vuur opnieuw aanwakkerde bij een generatie pioniers. Het was voor sommigen onder hen een verrassend weerzien. Want hoewel ze inmiddels tussen de zestig en zeventig jaar oud waren, herontdekten ze in de jaren 1955-1965 ook zichzelf.

Toch waren de reacties van de historische avant-gardisten op de neo-avant-garde heel uiteenlopend. Michel Seuphors triomfantelijke houding ten aanzien van de herwonnen aandacht voor abstracte kunst staat in schril contrast met de kritische houding…