Aan het begin van de negentiende eeuw kwamen arbeiders in opstand tegen oneerlijke arbeidsomstandigheden door bewust minder goed te werken, de productie te vertragen of te saboteren, en machines buiten werking te stellen. Ook de arbeiders van vandaag – van magazijnmedewerkers tot werknemers in start-ups – grijpen naar vormen van microverzet. Met subtiele tactieken verzetten zij zich tegen de door algoritmen opgevoerde werkdruk, stellen zij misstanden aan de kaak, proberen zij systemen te slim af te zijn en organiseren zij collectief tegenwicht.
Ook hedendaagse kunstenaars omarmen sabotage als strategie om onderdrukkende systemen bloot te leggen en te ontmantelen. Voor hen is het een vorm van creatief verzet die een brug slaat tussen de historische arbeidersstrijd en de hedendaagse strijd tegen uitbuiting, marginalisering en democratische erosie.
De tentoonstelling nodigt uit tot reflectie op urgente vragen: waar bevinden zich vandaag de creatieve acties en technologieën die de uitbuitingsmechanismen van het kapitalisme ontregelen? Hoe zetten kunstenaars inventiviteit, verbeeldingskracht en ongehoorzaamheid in om een ‘poëzie van disfunctie’ te scheppen? En tot slot: zullen de machines zich uiteindelijk bij dit verzet aansluiten?
Co-curatie door Régine Debatty en het iMAL team
Aan het begin van de negentiende eeuw kwamen arbeiders in opstand tegen oneerlijke arbeidsomstandigheden door bewust minder goed te werken, de productie te vertragen of te saboteren, en machines buiten werking te stellen. Ook de arbeiders van vandaag – van magazijnmedewerkers tot werknemers in start…
Aan het begin van de negentiende eeuw kwamen arbeiders in opstand tegen oneerlijke arbeidsomstandigheden door bewust minder goed te werken, de productie te vertragen of te saboteren, en machines buiten werking te stellen. Ook de arbeiders van vandaag – van magazijnmedewerkers tot werknemers in start-ups – grijpen naar vormen van microverzet. Met subtiele tactieken verzetten zij zich tegen de door algoritmen opgevoerde werkdruk, stellen zij misstanden aan de kaak, proberen zij systemen te slim af te zijn en organiseren zij collectief tegenwicht.
Ook hedendaagse kunstenaars omarmen sabotage als strategie om onderdrukkende systemen bloot te leggen en te ontmantelen. Voor hen is het een vorm van creatief verzet die een brug slaat tussen de historische arbeidersstrijd en de hedendaagse strijd tegen uitbuiting, marginalisering en democratische erosie.
De tentoonstelling nodigt uit tot reflectie op urgente vragen: waar bevinden zich vandaag de creatieve acties en technologieën die de uitbuitingsmechanismen van het kapitalisme ontregelen? Hoe zetten kunstenaars inventiviteit, verbeeldingskracht en ongehoorzaamheid in om een ‘poëzie van disfunctie’ te scheppen? En tot slot: zullen de machines zich uiteindelijk bij dit verzet aansluiten?
Co-curatie door Régine Debatty en het iMAL team
Aan het begin van de negentiende eeuw kwamen arbeiders in opstand tegen oneerlijke arbeidsomstandigheden door bewust minder goed te werken, de productie te vertragen of te saboteren, en machines buiten werking te stellen. Ook de arbeiders van vandaag – van magazijnmedewerkers tot werknemers in start-ups – grijpen naar vormen van microverzet. Met subtiele tactieken verzetten zij zich tegen de door algoritmen opgevoerde werkdruk, stellen zij misstanden aan de kaak, proberen zij systemen te slim af te zijn en organiseren zij collectief tegenwicht.
Ook hedendaagse kunstenaars omarmen sabotage als strategie om onderdrukkende systemen bloot te leggen en te ontmantelen. Voor hen is het een vorm van creatief verzet die een brug slaat tussen de historische arbeidersstrijd en de hedendaagse strijd tegen uitbuiting, marginalisering en democratische erosie.
De tentoonstelling nodigt uit tot reflectie op urgente vragen: waar bevinden zich vandaag de creatieve acties en technologieën die de uitbuiting…
Brussel-Centraal
Klaar voor je bezoek aan
deze tentoonstelling?
Klaar voor je bezoek aan
deze tentoonstelling?