Les deux pieds sur les étriers (Et si la femme disposait de ses parties intimes)

Liggend in de stoel, beide voeten rustend op het koude metaal van de beugels, de benen gespreid, het geslacht ontbloot; het speculum staat op het punt de warme holte binnen te dringen die leidt naar de zogenaamde vrouwelijke geslachtsorganen, klaar voor het gynaecologisch onderzoek. Vanuit deze stoel, met gekanteld bekken, in een kwetsbare positie die tegelijkertijd volledig is vastgelegd door de regels van het medisch onderzoek, kunnen ontklede patiënten zich met recht beroofd voelen van de regie over hun eigen intimiteit.

Vertrekkend vanuit medische handelingen die niet altijd met volle instemming gebeuren en instrumenten die sinds hun uitvinding nauwelijks zijn veranderd, wil deze tentoonstelling de rol van de man in de medicalisering en instrumentalisering van het intieme vrouwenlichaam in vraag stellen. Deze in wezen patriarchale visie wordt geïllustreerd door het werk van hedendaagse kunstenaars, die in dialoog treden met de collecties van het Hospitaal Notre-Dame à la Rose. Die historische collecties herinneren ons er namelijk aan dat de geschiedenis van de gynaecologie, sinds haar ontstaan in de 19de eeuw, als het ware geschreven is door de hand van de man. Nochtans waren het tot de 17de eeuw de vrouwen zélf – genezeressen, vroedvrouwen, heksen… – die de kennis over hun anatomie en de werking ervan aan elkaar doorgaven.

Van klinische observatie tot de blik op seksualiteit en de medische begeleiding van het moederschap: deze tentoonstelling opent de deur naar nieuwe perspectieven. Perspectieven die hopelijk meer respect tonen voor de intimiteit en de autonomie van vrouwen, maar óók voor de kennis die zij zelf bezitten over hun lichaam en gezondheid.

Liggend in de stoel, beide voeten rustend op het koude metaal van de beugels, de benen gespreid, het geslacht ontbloot; het speculum staat op het punt de warme holte binnen te dringen die leidt naar de zogenaamde vrouwelijke geslachtsorganen, klaar voor het gynaecologisch onderzoek. Vanuit deze stoel, met gekanteld bekken, in een kwetsbare positie die tegelijkertijd volledig is vastgelegd door de regels van het medisch onderzoek, kunnen ontklede patiënten zich met recht beroofd voelen van de regie over hun eigen intimiteit.

Vertrekkend vanuit medische handelingen die niet altijd met volle instemming gebeuren en instrumenten die sinds hun uitvinding nauwelijks zijn veranderd, wil deze tentoonstelling de rol van de man in de medicalisering en instrumentalisering van het intieme vrouwenlichaam in vraag stellen. Deze in wezen patriarchale visie wordt geïllustreerd door het werk van hedendaagse kunstenaars, die in dialoog treden met de collecties van het Hospitaal Notre-Dame à la Rose. Die …