Musea Hunnegem - Expo 'De Drei Durkisj' - Olav Geerts | Halewijn Geerts | Nadiia Dykun

De Drei Durkisj

Olav Geerts – Nadiia Dykun – Halewijn Geerts

Olav Geerts (°1950) kreeg kunst mee in de genen. Hij is de neef van Roel, Reinhoud en Begga D’Haese en achterneef van Koenraad Tinel, die vorig jaar te gast was in Museum Hunnegem. Olav studeerde typografie aan het HIGRO in Gent. Toen al maakte hij zwart-wit tekeningen en zijn non-conformistische stijl en originele invalshoeken sprongen in het oog. Hij werd uitgenodigd op tentoonstellingen in onder andere Brussel en Gent. Hij illustreerde de eerste gedichtenbundel van Johan Van Cauwenberghe.

Het werk van Olav evolueerde naar kleurrijke potloodtekeningen. Hij maakte eveneens collages in oude registers. Humor is nooit ver weg, in de vorm van ludieke bijschriften of composities. Vooral vissen, maar ook kippen en zelfportretten duiken vaak op in zijn werken.

De tentoonstelling biedt een mooie selectie uit Olavs tekenoeuvre dat ruim een halve eeuw overspant. Bijzonder zijn de grote potloodtekeningen die voor het eerst te zien zijn plus het meest recente collageboek dat eveneens in primeur kan doorbladerd worden.

Halewijn Geerts(°1981), zoon van Olav, heeft ook de kunstmicrobe geërfd. Aan de Academie voor Beeldende Kunst in Gent volgt hij de avondopleiding modelstudie, waar hij experimenteert met verschillende technieken en materialen. Daarnaast volgde hij er twee jaar de opleiding animatiefilm. Ook buiten de academie blijft hij tekenen. Zo trekt hij regelmatig in binnen- en buitenland op pad met de Urban Sketchers. Het is een internationale gemeenschap van tekenaars die samen op locatie schetsen maken, elk in de eigen stijl. Ze capteren in hun werk één moment op één plek. Op de tentoonstelling ontvouwen zich de harmonica-schetsboeken van Halewijn en we zigzaggen met hem door steden en dorpen, langs straten en pleinen, in kerken en musea…

Nadiia Dykun (°1985) woonde in Charkiv (Oekraïne) tot de oorlog uitbrak. Ze gaf er tekenles aan kinderen en creëerde figuren en versieringen voor de petten die haar broer produceerde. Op de vlucht belandde Nadiia via Berlijn in Gent. Waar ze al snel animatiefilm wou studeren. Eerst in avondonderwijs, waar ze Halewijn leerde kennen. Later zette ze haar studie verder aan het KASK. Dit voorjaar zijn Nadiia en Halewijn gehuwd.

Nadiia toont op de expo naast tekeningen ook een aantal van haar monoprints, een druktechniek waarbij slechts één afdruk kan gemaakt worden. Een monoprint wordt gemaakt door op een vlakke plaat een afbeelding in verf of inkt te maken, er vervolgens een vel papier op te leggen en dat stevig aan te rollen. Door deze techniek te gebruiken, is het werk van Nadiia minder ‘getekend’ en oogt het meer ‘natuurlijk’. Een goede keuze, want de natuur is één van haar belangrijke inspiratiebronnen.

De Drei Durkisj, de titel van deze expo, verwijst naar het legendarische café in de Gasthuisstraat dat Olav tussen 1973 en 1979 uitbaatte. Het was een vrijhaven voor kunst en muziek, plezier en vertier… en verboden terrein voor de collegeleerlingen. Een restant uit die tijd is een pak affiches die gebruikt werden om evenementen van De Drei Durkisj aan te kondigen. Olav en Halewijn gingen er mee aan de slag. Het was teamwerk, in de geest van de verluchters van middeleeuwse manuscripten: de centrale tekeningen zijn van de hand van Halewijn, Olav tekent voor de randversieringen. Een selectie van deze ‘betekende’ affiches is te zien op de tentoonstelling, naast memorabilia en foto’s uit de archiefdozen van De Drei Durkisj.

De Drei Durkisj

Olav Geerts – Nadiia Dykun – Halewijn Geerts

Olav Geerts (°1950) kreeg kunst mee in de genen. Hij is de neef van Roel, Reinhoud en Begga D’Haese en achterneef van Koenraad Tinel, die vorig jaar te gast was in Museum Hunnegem. Olav studeerde typografie aan het HIGRO in Gent. Toen al maakte hij zwart-wit tekeningen en zijn non-conformistische stijl en originele invalshoeken sprongen in het oog. Hij werd uitgenodigd op tentoonstellingen in onder andere Brussel en Gent. Hij illustreerde de eerste gedichtenbundel van Johan Van Cauwenberghe.

Het werk van Olav evolueerde naar kleurrijke potloodtekeningen. Hij maakte eveneens collages in oude registers. Humor is nooit ver weg, in de vorm van ludieke bijschriften of composities. Vooral vissen, maar ook kippen en zelfportretten duiken vaak op in zijn werken.

De tentoonstelling biedt een mooie selectie uit Olavs tekenoeuvre dat ruim een halve eeuw overspant. Bijzonder zijn de grote potloodtekeningen die voor het eerst te zien zijn…