Constantin Meunier, de genese van een beeld

Constantin Meunier (1831-1905) is een sleutelfiguur van het Belgisch realisme. Vooral gevierd als schilder-beeldhouwer, drukte hij zijn stempel op zijn tijd door een stem te geven aan de arbeidende mens en het nobele karakter van zijn arbeid te benadrukken. Na zijn opleiding als beeldhouwer, bekwaamde hij zich in de schilderkunst en schreef zich in als student in het Atelier Saint-Luc in Brussel, waar hij Félicien Rops ontmoette. Hun respectievelijke carrières zouden hen voortdurend naar elkaar terugleiden: ze namen deel aan de Société libre des Beaux-Arts (1868), de Société internationale des Aquafortistes (in 1869 en vervolgens in 1874), La Chrysalide (1876) en aan de tentoonstellingen van de avant-garde groep Les XX.

Tussen 1875 en 1878 legde Meunier zich toe op aangrijpende sociale taferelen, waarbij hij het leven en de strijd van de arbeidersklasse met intensiteit vastlegde dankzij zijn schilderkunstige vaardigheden. In de jaren 1880 verbreedde hij zijn horizon door illustrator te worden. Zijn tekeningen, vertaald in gravures en gereproduceerd met behulp van fotomechanische technieken werden gebruikt om belangrijke literaire werken te illustreren, zoals Le Mort van Camille Lemonnier en Le Fils du gréviste van Louis Delmer. Vanaf 1885 keerde hij terug naar de beeldhouwkunst. Hij zal internationaal worden gevierd als één van de grote vernieuwers van de beeldhouwkunst.

De tentoonstelling verkent een weinig bekend facet van zijn werk: zijn aandeel in de prentkunst. Ontdek aan de hand van een selectie gravures, tekeningen, schilderijen en beeldhouwwerken hoe Meunier kunstenaars als Auguste Danse, Karl Meunier en Maximilien Luce beïnvloedde. Er is ook een ruimte gewijd aan zijn werk als illustrator, zodat bezoekers zijn grote talent en zijn rol in de artistieke opleving van zijn tijd kunnen waarderen.

Tentoongestelde 19e-eeuwse kunstenaars:

Paul Belloguet, Eugène Carrière, Frantz Charlet, Auguste Danse, D. De Haene, Maximilien Luce, Constantin Meunier, Henri Meunier, Jean-Baptiste Meunier, Karl Meunier, Félicien Rops, Théophile Alexandre Steinlen, Herman Verbaere

Een tentoonstelling in samenwerking met het Constantin Meunier Museum en de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België en de UCLouvain

Samengesteld door: Davy Depelchin, conservator verantwoordelijk voor de collecties schilder- en beeldhouwkunst van de 19de eeuw / Filip Dorssemont, gewoon hoogleraar aan de UCLouvain

Constantin Meunier (1831-1905) is een sleutelfiguur van het Belgisch realisme. Vooral gevierd als schilder-beeldhouwer, drukte hij zijn stempel op zijn tijd door een stem te geven aan de arbeidende mens en het nobele karakter van zijn arbeid te benadrukken. Na zijn opleiding als beeldhouwer, bekwaamde hij zich in de schilderkunst en schreef zich in als student in het Atelier Saint-Luc in Brussel, waar hij Félicien Rops ontmoette. Hun respectievelijke carrières zouden hen voortdurend naar elkaar terugleiden: ze namen deel aan de Société libre des Beaux-Arts (1868), de Société internationale des Aquafortistes (in 1869 en vervolgens in 1874), La Chrysalide (1876) en aan de tentoonstellingen van de avant-garde groep Les XX.

Tussen 1875 en 1878 legde Meunier zich toe op aangrijpende sociale taferelen, waarbij hij het leven en de strijd van de arbeidersklasse met intensiteit vastlegde dankzij zijn schilderkunstige vaardigheden. In de jaren 1880 verbreedde hij zijn horizon door illustrator te …