Honoré δ’O. Quarantaine−Quarantine

40 dagen in de woestijn

De tentoonstelling Quarantaine-Quarantine, bedacht door Honoré δ’O voor de grote vierkante zaal van het MACS, bestaat uit één omvangrijke installatie. In dit werk verwijst de Belgische kunstenaar naar toen hij zich 40 dagen ‘terugtrok in de woestijn’ in het kader van zijn residentie bij Marfa (Texas) in 2024. Zoals de titel suggereert met de dubbele betekenis van het woord ‘quarantaine’, combineert het project de ervaring van spirituele introspectie met die van fysiek isolement. In een caravan, weg van het stedelijke en mondaine leven, dompelde Honoré δ’O zich tijdens zijn verblijf onder in het omliggende landschap: de Chihuahuawoestijn. Deze dorre, ascetische omgeving resoneert perfect met het principe van voortdurende heruitvinding, dat sinds de jaren 1990 een drijfveer is van zijn kunstpraktijk. De woestijn, een habitat voor nomaden en kluizenaars op de rand van georganiseerde gebieden die onophoudelijk in hem ‘bijten’ en stukjes van hem afknabbelen, wordt hier een metafoor voor de weerstand tegen elke vorm van verovering (ruimtelijk, militair, territoriaal, commercieel). Van de talrijke situaties die de kunstenaar gedocumenteerd heeft, is de (3D-geprinte) bouwwerf van hotel El Cosmico in de buurt van Haystack Mountain, met zijn verontrustende ‘objectief toeval’, emblematisch voor de ironische blik van Honoré δ’O op onze verhouding tot open ruimte, tot dit universum dat vermarkt wordt als een toeristisch product, tot een volgende generatie pioniers.

40 dagen in de woestijn

De tentoonstelling Quarantaine-Quarantine, bedacht door Honoré δ’O voor de grote vierkante zaal van het MACS, bestaat uit één omvangrijke installatie. In dit werk verwijst de Belgische kunstenaar naar toen hij zich 40 dagen ‘terugtrok in de woestijn’ in het kader van zijn residentie bij Marfa (Texas) in 2024. Zoals de titel suggereert met de dubbele betekenis van het woord ‘quarantaine’, combineert het project de ervaring van spirituele introspectie met die van fysiek isolement. In een caravan, weg van het stedelijke en mondaine leven, dompelde Honoré δ’O zich tijdens zijn verblijf onder in het omliggende landschap: de Chihuahuawoestijn. Deze dorre, ascetische omgeving resoneert perfect met het principe van voortdurende heruitvinding, dat sinds de jaren 1990 een drijfveer is van zijn kunstpraktijk. De woestijn, een habitat voor nomaden en kluizenaars op de rand van georganiseerde gebieden die onophoudelijk in hem ‘bijten’ en stukjes van hem afknabbelen, wordt hie…