De langverwachte lancering van Kanal

Meer dan 10 jaar geleden ontvouwden zich de eerste plannen voor een kunstencentrum aan het Brusselse kanaal. Maar de voormalige Citroëngarage was aan een immense renovatie toe. Op 28 november 2026 is het eindelijk zover: Kanal opent de deuren, een nieuw en uniek museum voor moderne en hedendaagse kunst en architectuur. Met achteruitkijkspiegels en versnellingen voor een brede blik.

De 30.000 gratis tickets voor de expo’s van het openingsweekend vlogen midden september meteen de deur uit. Zo hard wordt uitgekeken naar deze lancering. Maar goed nieuws: met een museumpas op zak kan je een jaar lang Kanal binnenwandelen. Wanneer je wil, één gratis expo per keer.

Waarom moet jij je ook zo snel mogelijk laten opslokken door Kanal? Omdat alles hier voortdurend in beweging is, kabbelt, deint en stroomt. Omdat elke ruimte telkens op een nieuwe manier connecteert, met elkaar, met vroeger en later. Deze 10 (en meer) expo’s en installaties wil je niet missen.

Je hoeft niet naar Parijs. Omdat het wereldberoemde Centre Pompidou in Parijs enkele jaren sluit voor renovatie, zie je nu in Brussel topstukken van onder meer Matisse, Picasso, Giacometti en heel wat andere grote kunstenaars. ‘A Truly Immense Journey’ laat de chronologie los en maakt een thematische mix van deze en andere kunst uit publieke of privécollecties. Wat zeggen werken - die elkaar voor het eerst zien - over dynamieken zoals migratie of vooruitgang?

Weinig musea vieren zo de kunst van architectuur als Kanal. Dat begint al voor je er binnenstapt. Het was mijnheer Citroën hemzelf die 100 jaar geleden deze modernistische kathedraal voor de auto bestelde. Een parel van de bouwkunst die zelfs op Expo ‘58 schitterde. En bij de aanblik van de gevel stopt het niet: binnenin is er Kanal Architecture, nu met de expo ‘Right to the City - Right to the Future’ over ‘verbrusseling’, de eigenzinnige stedebouwkundige geschiedenis van Brussel.

De weefgetouwen van Otobong Nkanga in de oude productiehal komen in beweging dankzij de draden van bezoekers. Het ene verhaal wordt verweven met een ander. Terwijl je mee het kunstwerk maakt, denk je na over arbeid en productie. Van wie komt de grondstof? Wie maakt en wie bezit iets?

Onder de grond, in de kelder creëert Joëlle Tuerlinckx een immersieve installatie met licht en geluid. Luister naar hoe de fundamenten van dit gebouw geconstrueerd werden. Het water dat werd weggepompt, de hamers en machines, de stemmen in verschillende talen.

Videokunstenaar Manon de Boer gebruikt voor ‘Blindsight’ geen enkel scherm, en toch is er veel te zien en te horen, toch ontmoet je personages van dichtbij. Laat je verwachtingen los, kijk en luister naar… vazen.

Kan een museum entertainen, in een wereld waarin alleen spektakel nog de aandacht wint? Dat is de vraag die NO SHOW stelt aan meer dan 20 Brusselse kunstenaars. Alle artistieke antwoorden werden bij elkaar gebracht in een scenografische opstelling met een speciaal voor deze expo gecomponeerde soundtrack.

In ‘An Infinite Woman’ staat één beeld van meer dan 100 jaar oud centraal: dat van een Mangbetu-vrouw uit wat nu de Democratische Republiek Congo is. Meegenomen naar België tijdens een expeditie (die Citroën sponsorde). Al snel ging haar profiel viraal en werd het een embleem in kolonialistische campagnes: vooruitgang door verovering. Archiefmateriaal toont hoe en waarom dit beeld gereproduceerd werd. In het tweede deel kijken we naar het beeld door de ogen van hedendaagse kunstenaars uit de Afrikaanse diaspora.

Joshua Serafin verbeeldde zijn golvende familiegeschiedenis - van Japan langs de Filipijnen naar België - in de filminstallatie ‘Whispering pleas of the eternal echoes’. Een verhaal dat hij niet chronologisch vertelt, maar vanuit de linken die hij ziet over generaties heen. Over identiteit en aanpassing aan nieuwe omgevingen.

In de vroegere ‘showroom van de vooruitgang’, in het hart van een stad die de Europese Unie en de NAVO aanstuurt, staat ‘Right?’ van Banu Cennetoğlu. Alle plechtig geformuleerde rechten van de mens als feestelijke gouden ballonnen … die leeglopen.

Laat je je beetnemen in het surrealistische ‘Département des Pièges’ of ben je de visuele valstrik te slim af? Bekijk de bijzondere historische artefacten en hedendaagse werken op tafel, vind vervolgens jouw link met de schilderijen aan de muur.

Je kan Kanal ook bezoeken om niét langs kunst te wandelen. Omdat je komt voor een optreden of film. Om samen iets te drinken of te eten. Om te lezen of te studeren. Om kinderen los te laten op de speelplek. Om het Atomium te zien vanop het panoramadak. Of om gewoon in de rij te staan voor een van de beste bakkers uit de buurt. Ontmoeting en dialoog vind je hier op zoveel manieren.